Parafia Ewangelicko-Luterańska we Wrocławiu

Spotkanie dla zainteresowanych nauką Kościoła ewangelickiego

Spotkania dla osób zain­te­re­so­wa­nych nauką Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego odby­wają się w każdy pierw­szy ponie­dzia­łek mie­siąca. Ostatnie przed waka­cjami spo­tka­nie odbę­dzie się 5 czerwca 2017 r. o godzi­nie 17:00 w sali para­fial­nej... 

21 maja – spotkanie dla wyjeżdżających na Kirchentag

W nie­dzielę 21 maja po nabo­żeń­stwie odbę­dzie się ostat­nie spo­tka­nie dla wyjeż­dża­ją­cych na Kirchentag. Podczas spo­tka­nia zostaną roz­dane karty uczest­nic­twa i adresy rodzin, które przyjmą naszych para­fian.  
Read More →

Uroczyste nabożeństwo jubileuszowe

W nie­dzielę 14 maja 2017 r. we wro­cław­skiej kate­drze pol­sko­ka­to­lic­kiej św. Marii Magdaleny odbyło się nabo­żeń­stwo jubi­le­uszowe z oka­zji 500 lat Reformacji. Kościół ten wybrano nie­przy­pad­kowo – to tutaj w 1523 roku ks. Johann Hess wygło­sił... 

Mowy stołowe wygłaszane przez Marcina Lutra podczas domowych dysput z przyjaciółmi

Kim byłby Marcin Luter, gdyby nie mają­tek jego żony „Pana Katarzyny”? Dlaczego grzech pier­wo­rodny jest jak broda”? Co mają wspól­nego poglądy papieża z „oślimi pier­dami”? Czy „figlami w łóżku” można ura­to­wać świat? Na te i inne pyta­nia odpo­wia­dali... 

Wielkanocne Słowo Parafialne w nowej odsłonie

Zapraszamy do lek­tury 101 numeru Słowa Parafialnego. Mamy nadzieję, że jego nowy, świeży wygląd spodoba się Państwu tak samo, jak nam. W środku jak zwy­kle roz­wa­ża­nie biskupa Bogusza, rela­cje z para­fial­nych wyda­rzeń, poezja, kącik dla dzieci, wolon­ta­riat... 

Wydarzenia

Spotkanie dla zainteresowanych nauką Kościoła ewangelickiego

Spotkania dla osób zain­te­re­so­wa­nych nauką Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego odby­wają się w każdy pierw­szy ponie­dzia­łek mie­siąca.

Ostatnie przed waka­cjami spo­tka­nie odbę­dzie się 5 czerwca 2017 r. o godzi­nie 17:00 w sali para­fial­nej (z tyłu budynku kościoła) i będzie poświę­cone postaci Dietricha Bonhoeffera i jego zna­cze­niu dla współ­cze­snego Kościoła ewan­ge­lic­kiego. W trak­cie spo­tka­nia jest rów­nież prze­wi­dziany czas na dys­ku­sję oraz indy­wi­du­alną roz­mowę. Spotkania mają cha­rak­ter otwarty i nie­zo­bo­wią­zu­jący. Serdecznie zapra­szamy!

21 maja – spotkanie dla wyjeżdżających na Kirchentag

W nie­dzielę 21 maja po nabo­żeń­stwie odbę­dzie się ostat­nie spo­tka­nie dla wyjeż­dża­ją­cych na Kirchentag. Podczas spo­tka­nia zostaną roz­dane karty uczest­nic­twa i adresy rodzin, które przyjmą naszych para­fian.

Uroczyste nabożeństwo jubileuszowe

W nie­dzielę 14 maja 2017 r. we wro­cław­skiej kate­drze pol­sko­ka­to­lic­kiej św. Marii Magdaleny odbyło się nabo­żeń­stwo jubi­le­uszowe z oka­zji 500 lat Reformacji. Kościół ten wybrano nie­przy­pad­kowo – to tutaj w 1523 roku ks. Johann Hess wygło­sił pierw­sze ewan­ge­lic­kie kaza­nie. Dzięki gościn­no­ści pro­bosz­cza para­fii – ks. Piotra Mikołajczaka, wro­cław­scy lute­ra­nie i zapro­szeni przez nich goście mogli świę­to­wać w tym sym­bo­licz­nym miej­scu. (wię­cej…)

Mowy stołowe wygłaszane przez Marcina Lutra podczas domowych dysput z przyjaciółmi

Kim byłby Marcin Luter, gdyby nie mają­tek jego żony „Pana Katarzyny”? Dlaczego grzech pier­wo­rodny jest jak broda”? Co mają wspól­nego poglądy papieża z „oślimi pier­dami”? Czy „figlami w łóżku” można ura­to­wać świat? Na te i inne pyta­nia odpo­wia­dali Krzysztof i Aleksandra Rzońca pod­czas swo­jego wykładu w sali para­fial­nej przy Kościele ewan­ge­lic­kim Opatrzności Bożej. (wię­cej…)

Wielkanocne Słowo Parafialne w nowej odsłonie

Zapraszamy do lek­tury 101 numeru Słowa Parafialnego. Mamy nadzieję, że jego nowy, świeży wygląd spodoba się Państwu tak samo, jak nam.
W środku jak zwy­kle roz­wa­ża­nie biskupa Bogusza, rela­cje z para­fial­nych wyda­rzeń, poezja, kącik dla dzieci, wolon­ta­riat i infor­ma­tor para­fialny.
Całość w PDF do pobra­nia tutaj: Słowo para­fialne 101/IV/2017, a w wer­sji papie­ro­wej dostępne w kościele, kan­ce­la­rii para­fial­nej i księ­garni przy­ko­ściel­nej Punkt31.

Bilety na przejazd na Kirchentag

Parafia zaku­piła już bilet zbio­rowy dla osób wyjeż­dża­ją­cych na Kirchentag Polskim Busem. Wyjazd nastąpi w środę 24 maja o godz. 14.30 z Dworca Autobusowego we Wrocławiu, powrót w nie­dzielę 28 maja o godz. 18.50 z Centralnego Dworca Autobusowego (ZOB) w Berlinie. Opłatę za bilety w wyso­ko­ści 138,32 zł/os. należy uiścić w kan­ce­la­rii para­fial­nej do końca kwiet­nia.

fot. kirchentag.de

Wyjazd na Europejski Wolontariat Młodych ERASMUS+ do Niemiec

Zachęcamy do wyjazdu na roczny wolon­ta­riat EVS – (Europejski Wolontariat Młodych Erasmus+) do Niemiec od wrze­śnia 2017 do sierp­nia 2018 roku. Zgłoszenia przyj­mu­jemy do czerwca 2017 roku.

Strona nie­miecka zapew­nia: zakwa­te­ro­wa­nie, wyży­wie­nie i ubez­pie­cze­nie zdro­wotne oraz ok. 550 € mie­sięcz­nie kie­szon­ko­wego.

Wymagania: komu­ni­ka­tywna zna­jo­mość nie­miec­kiego, wiek 18-30 lat.

Szczegółowe infor­ma­cje można uzy­skać w kan­ce­la­rii u Maryny Los:
maryna.los@luteranie.pl, tel. 71 343 47 30 lub 537 445 541

Kirchentag w drodze: MAGDEBURG

W trak­cie pobytu w Berlinie będzie można odwie­dzić 8 miast powią­za­nych z Lutrem: Magdeburg, Dessau-Rosslau, Halle/Eisleben, Lipsk, Erfurt i Jenę/Weimar. Każde z nich przy­go­to­wało spe­cjalny pro­gram. Identyfikator i bilet kir­chen­ta­gowy będą obo­wią­zy­wać rów­nież w tych mia­stach, ale doje­chać do nich trzeba na wła­sny koszt. Dzisiaj przed­sta­wiamy naj­cie­kaw­sze wyda­rze­nia w Magdeburgu. (wię­cej…)

Kirchentag w drodze: ERFURT

W trak­cie pobytu w Berlinie będzie można odwie­dzić 8 miast powią­za­nych z Lutrem: Magdeburg, Dessau-Rosslau, Halle/Eisleben, Lipsk, Erfurt i Jenę/Weimar. Każde z nich przy­go­to­wało spe­cjalny pro­gram. Identyfikator i bilet kir­chen­ta­gowy będą obo­wią­zy­wać rów­nież w tych mia­stach, ale doje­chać do nich trzeba na wła­sny koszt. Dzisiaj przed­sta­wiamy naj­cie­kaw­sze wyda­rze­nia w Erfurcie.
(wię­cej…)

Wycieczka do Görlitz

Słoneczna pogoda towa­rzy­szyła gru­pie 60 uczest­ni­ków eku­me­nicz­nej wycieczki do Görlitz, zor­ga­ni­zo­wa­nej w nie­dzielę 2 kwiet­nia 2017 r. (wię­cej…)

Inne wydarzenia

KAZANIA

Znak Jonasza

Tekst: Mt 12,38-41, ks. Marcin Orawski

 

Wtedy odpo­wie­dzieli mu nie­któ­rzy z uczo­nych w Piśmie fary­ze­uszów, mówiąc: Nauczycielu, chcemy widzieć od cie­bie znak.  A On odpo­wia­da­jąc, rzekł im: Pokolenie złe i cudzo­łożne znaku żąda, ale nie otrzyma innego znaku jak tylko znak Jonasza pro­roka. Albowiem jak Jonasz był w brzu­chu wie­lo­ryba trzy dni i trzy noce, tak i Syn Człowieczy będzie w łonie ziemi trzy dni i trzy noce. Mężowie z Niniwy staną na sądzie wraz z tym poko­le­niem i spo­wo­dują jego potę­pie­nie, gdyż na sku­tek zwia­sto­wa­nia Jonasza upa­mię­tali się, a oto tutaj wię­cej niż Jonasz. 

 

Nie ist­nieje chyba ducho­wość bar­dziej skromna w cuda, obja­wie­nia czy znaki, niż wiara w uję­ciu ewan­ge­lic­kim. Może być nam z tego powodu nie­raz emo­cjo­nal­nie ciężko, ponie­waż potrzeba doświad­cze­nia jakie­goś znaku wydaje się dość powszechna. Gdy więc kato­licy i pra­wo­sławni mają swoje sank­tu­aria, cudowne miej­sca i obrazy, a wiele Kościołów ewan­ge­li­kal­nych nabo­żeń­stwa cudów i uzdro­wień, my raczej kon­se­kwent­nie trzy­mamy się refor­ma­cyj­nej zasady Solum Verbum (łac. jedy­nie słowo). (wię­cej…)

Pojednanie – miłość Chrystusa przynagla

Tekst: J 20,11-18, ks. Marcin Orawski
(kaza­nie wygło­szone na zakoń­cze­nie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan,
kate­dra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, 29.01.2017 r.)

 

Maria stała przy gro­bie i pła­kała. Płacząc, zaj­rzała do gro­bowca i zoba­czyła dwóch anio­łów w bieli, któ­rzy sie­dzieli jeden przy gło­wie, a drugi przy nogach, gdzie było zło­żone ciało Jezusa. Zapytali ją: Kobieto, dla­czego pła­czesz? A ona odpo­wie­działa: Zabrali mojego Pana i nie wiem, gdzie Go poło­żyli. Gdy to powie­działa, odwró­ciła się za sie­bie i zoba­czyła sto­ją­cego Jezusa, ale nie wie­działa, że jest to Jezus. A Jezus zapy­tał ją: Kobieto, dla­czego pła­czesz? Kogo szu­kasz? Ona sądząc, że to ogrod­nik, powie­działa: Panie, jeśli ty Go prze­nio­słeś, powiedz mi, gdzie Go poło­ży­łeś, a ja Go zabiorę. Jezus powie­dział do niej: Mario! Wtedy ona zwró­ciła się do Niego i powie­działa po hebraj­sku: Rabbuni! – to zna­czy: Nauczycielu.

Co jeśli pro­roc­twa biblijne naprawdę się speł­nią? Jeśli wojny mię­dzy ludźmi się skoń­czą, a Boża spra­wie­dli­wość i pokój zatrium­fują? Co jeśli naprawdę nie będzie wię­cej bólu, łez, śmierci? (wię­cej…)

Uczta Babette

J 1,15-18, ks. Marcin Orawski

 

 Jan świad­czył o nim i gło­śno wołał: Ten to był, o któ­rym powie­dzia­łem: Ten, który za mną idzie, był przede mną, bo pier­wej był niż ja.A z jego pełni myśmy wszy­scy wzięli, i to łaskę za łaską. Boga nikt nigdy nie widział, lecz jed­no­ro­dzony Bóg, który jest na łonie Ojca, obja­wił go.

 

Kiedy wspo­mi­namy mędr­ców spie­szą­cych ze Wschodu do nowo naro­dzo­nego króla – zazwy­czaj mocno pod­kre­ślamy donio­słość faktu, że mędrcy byli pierw­szymi poga­nami, któ­rzy spo­tkali Jezusa. To tzw. „pro­gram obo­wiąz­kowy”, więc trzeba za każ­dym razem pod­kre­ślić – Jezus obja­wił się nie tylko Żydom, ale rów­nież poga­nom, któ­rych sym­bo­li­zują mędrcy czy trzej kró­lo­wie, jak ich nazwała tra­dy­cja. (wię­cej…)

Ewangelii nie można głosić siłą

Łk 2,15-17, ks. Marcin Orawski

 

 A gdy anio­ło­wie ode­szli od nich do nieba, paste­rze rze­kli jedni do dru­gich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglą­dajmy to, co się stało i co nam obja­wił Pan.I śpie­sząc się, przy­szli, i zna­leźli Marię i Józefa oraz nie­mow­lątko leżące w żło­bie. A ujrzaw­szy, roz­gło­sili to, co im powie­dziano o tym dzie­cię­ciu.

 

Jezus przy­szedł na świat w sła­bo­ści i ubó­stwie. Trudno o bar­dziej wytarty slo­gan w święta Narodzenia Pańskiego. Nieustannie mówimy i żłobku, sta­jence, dzie­ciątku. Ale czy naprawdę mamy świa­do­mość tego, co jest gło­szone? Czy wiemy na czym polega wyrze­cze­nie się siły i potęgi na rzecz ubó­stwa i sła­bo­ści? – Błogosławiony, który się mną zgor­szy. (Mt 11,6). Zgorszyć się? Jezusem? W jaki spo­sób? Chyba tylko dla­tego, że miał odwagę prze­ciw­sta­wić się moż­nym tego świata – możemy pomy­śleć. Ale to nie co końca tak. (wię­cej…)

Nie rozpalajmy ognia w piekle

Tekst: Łk 21,25-28.33, ks. Marcin Orawski

 

 I będą znaki na słońcu, księ­życu i na gwiaz­dach, a na ziemi lęk bez­rad­nych naro­dów, gdy zahu­czy morze i fale. Ludzie omdle­wać będą z trwogi w ocze­ki­wa­niu tych rze­czy, które przyjdą na świat, bo moce nie­bios poru­szą się. I wów­czas ujrzą Syna Człowieczego, przy­cho­dzą­cego w obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy się to zacznie dziać, wypro­stuj­cie się i pod­nie­ście głowy swoje, gdyż zbliża się odku­pie­nie wasze. (…) Niebo i zie­mia prze­miną, ale słowa moje nie prze­miną.

 

Powiem wprost: gdy byłem dziec­kiem nie lubi­łem Adwentu. Przerażały mnie takie tek­sty, jak ten, który przed chwilą prze­czy­ta­łem. A wła­ści­wie strach wzbu­dzali ludzie, któ­rzy tymi tek­stami posłu­gi­wali się na róż­nych ewan­ge­li­za­cjach czy spo­tka­niach, na które mnie zabie­rano. Pamiętam, jak nie­mal roz­ko­szo­wali się opi­sami końca świata, kiedy to gwiazdy miały spa­dać z nieba, góry trząść, a ludzie sinieć z trwogi, gdy Chrystus posta­nowi przyjść powtór­nie. A ponie­waż miesz­ka­łem w miej­sco­wo­ści oto­czo­nej przez góry, to tego rodzaju opisy mocno do mnie prze­ma­wiały. Nieraz patrzy­łem – zresztą nie tylko ja – w niebo i wyglą­da­łem czy aby jakiś znak – przyj­ścia Jezusa, ucho­waj Boże – się nie poja­wił. (wię­cej…)

„Dowód”

Tekst: Obj 21,1-7, ks. Marcin Orawski

 

1. I widzia­łem nowe niebo i nową zie­mię; albo­wiem pierw­sze niebo i pierw­sza zie­mia prze­mi­nęły, i morza już nie ma. 2. I widzia­łem mia­sto święte, nowe Jeruzalem, zstę­pu­jące z nieba od Boga, przy­go­to­wane jak przy­ozdo­biona oblu­bie­nica dla męża swego. 3. I usły­sza­łem dono­śny głos z tronu mówiący: Oto przy­by­tek Boga mię­dzy ludźmi! I będzie miesz­kał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi, 4. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albo­wiem pierw­sze rze­czy prze­mi­nęły. 5. I rzekł Ten, który sie­dział na tro­nie: Oto wszystko nowym czy­nię. (…) 6. I rzekł do mnie: Stało się. Jam jest alfa i omega, począ­tek i koniec. Ja pra­gną­cemu dam darmo ze źró­dła wody żywota. 7. Zwycięzca odzie­dzi­czy to wszystko, i będę mu Bogiem, a on będzie mi synem.

 

„Śmierć nie ist­nieje! Jest na to dowód!” – Wiadomość zelek­try­zo­wała wielu czy­tel­ni­ków w 2013 roku. „Przez tydzień leżał w głę­bo­kiej śpiączce. Lekarze dawali mu mini­malne szanse na wyle­cze­nie. Jego ciało nie reago­wało na żadne bodźce, a mózg pra­wie prze­stał funk­cjo­no­wać. Kiedy tonął w mroku, stało się coś, czego żaden nauko­wiec nie mógł się spo­dzie­wać. Odkrył Niebo” – czy­ta­li­śmy budzące zain­te­re­so­wa­nie zapo­wie­dzi książki pod tytu­łem – jakże by ina­czej „Dowód” (źró­dło Wydawnictwo Znak Literanva, 2013) (wię­cej…)

Filipianie – tam przewodziły kobiety

Flp 1,3-11 6,6-8, ks. Marcin Orawski

 

(3) Dziękuję Bogu mojemu za każ­dym razem, ile­kroć was wspo­mi­nam, (4) zawsze w każ­dej modli­twie mojej za wszyst­kich was z rado­ścią się modląc, (5) za spo­łecz­ność waszą w ewan­ge­lii od pierw­szego dnia aż dotąd, (6) mając tę pew­ność, że Ten, który roz­po­czął w was dobre dzieło, będzie je też peł­nił aż do dnia Chrystusa Jezusa. (7) Słuszna to rzecz, abym tak myślał o was wszyst­kich dla­tego, że mam was w swoim sercu, boście wszy­scy wraz ze mną współ­uczest­ni­kami łaski zarówno wów­czas, gdy jestem w wię­zie­niu, jak i w cza­sie obrony i umac­nia­nia ewan­ge­lii. (8) Albowiem Bóg mi świad­kiem, jak tęsk­nię do was wszyst­kich ser­deczną miło­ścią Chrystusa Jezusa. (9) I o to modlę się, aby miłość wasza coraz bar­dziej obfi­to­wała w pozna­nie i wszel­kie dozna­nie, (10) aby­ście umieli odróż­niać to, co słuszne, od tego, co nie­słuszne, aby­ście byli czy­ści i bez nagany na dzień Chrystusowy, (11) pełni owocu spra­wie­dli­wo­ści przez Jezusa Chrystusa, ku chwale i czci Boga. 

List do Filipian należy do naj­spo­koj­niej­szych publi­ka­cji apo­stoła Pawła. Zwykle apo­stoł musiał reago­wać na bie­żącą sytu­ację, kry­zysy, a nawet kon­flikty, które poja­wiały się w zakła­da­nych przez niego zbo­rach. Problemów nie bra­ko­wało i w sta­ro­żyt­nym chrze­ści­jań­stwie. Tym razem jed­nak zwia­sto­wa­nie Pawła wydało się tra­fić na bar­dzo podatny grunt i apo­stoł z rado­ścią i spo­ko­jem może napi­sać: – Cieszę się, dzię­kuję za Was Bogu! Nie ozna­cza to, że z Filipii wią­zały Pawła tylko miłe wspo­mnie­nia. Miejscowy areszt, też nie był mu obcy. Początek był jed­nak piękny, a efekty zwia­sto­wa­nia Ewangelii budu­jące. (wię­cej…)

Jesteśmy otwartym listem Chrystusowym

Tekst: Mi 6,8 oraz 2 Kor 3,3, biskup dr Jan Szarek

„Oznajmiono ci, czło­wie­cze, co jest dobre i czego Pan żąda od cie­bie: tylko, abyś wypeł­niał prawo, oka­zy­wał miłość brat­nią i w poko­rze obco­wał ze swoim Bogiem” Mi 6,8. „Wy jeste­ście listem naszym, napi­sa­nym w ser­cach naszych, zna­nym i czy­ta­nym przez wszyst­kich ludzi; wia­domo prze­cież, że jeste­ście listem Chrystusowym spo­rzą­dzo­nym przez nasze usłu­gi­wa­nie, napi­sa­nym nie atra­men­tem, ale Duchem Boga żywego, nie tabli­cach kamien­nych, lecz na tabli­cach serc ludz­kich”. 2 Kor 3,3.

Dzisiejsza nie­dziela (09.10.2016) mówi nam o Bożym porządku, jaki Bóg usta­no­wił. Boży ład został okre­ślony w 10 przy­ka­za­niach. Przykazania to pod­sta­wowe prawo każ­dego chrze­ści­ja­nina. Tę prawdę pra­gnie nam przy­po­mnieć Hasło tego tygo­dnia, które czy­ta­li­śmy na początku oraz tek­sty dzi­siej­szych czy­tań biblij­nych. Tam gdzie jest prze­strze­gane Boże prawo tam zawsze spo­czy­wało Boże bło­go­sła­wień­stwo. (wię­cej…)

Od łaski do powszechnego zbawienia

Tekst: Ef 2,8-9, ks. Marcin Orawski

 

Albowiem łaską zba­wieni jeste­ście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczyn­ków, aby się kto nie chlu­bił.

 

Dzisiejszy frag­ment z Listu ap. Pawła do Efezjan, to pro­te­stancki kla­syk. Jeden z naj­bar­dziej zna­nych i jeden z naj­le­piej wyra­ża­ją­cych istotę nauki o uspra­wie­dli­wie­niu z łaski przez wiarę. Tylko łaska – sola gra­tia, nie ma ewan­ge­lika który nie znałby tej zasady wprost wypły­wa­ją­cej ze słów apo­stoła Pawła. (wię­cej…)

Krzyż to „Boże plecy”

Tekst: 1 Kor 1,18-25, ks. Marcin Orawski

 

(18) Albowiem mowa o krzyżu jest głup­stwem dla tych, któ­rzy giną, nato­miast dla nas, któ­rzy dostę­pu­jemy zba­wie­nia, jest mocą Bożą. (19) Napisano bowiem: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a roz­trop­ność roz­trop­nych odrzucę. (20) Gdzie jest mądry? Gdzie uczony? Gdzie badacz wieku tego? Czyż Bóg nie obró­cił w głup­stwo mądro­ści świata? (21) Skoro bowiem świat przez mądrość swoją nie poznał Boga w jego Bożej mądro­ści, przeto upodo­bało się Bogu zba­wić wie­rzą­cych przez głu­pie zwia­sto­wa­nie. (22) Podczas gdy Żydzi zna­ków się doma­gają, a Grecy mądro­ści poszu­kują, (23) my zwia­stu­jemy Chrystusa ukrzy­żo­wa­nego, dla Żydów wpraw­dzie zgor­sze­nie, a dla pogan głup­stwo, (24) nato­miast dla powo­ła­nych – i Żydów, i Greków, zwia­stu­jemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądro­ścią Bożą. (25) Bo głup­stwo Boże jest mędr­sze niż ludzie, a sła­bość Boża moc­niej­sza niż ludzie. 

Mam subiek­tywne odczu­cie, że gdyby do prze­czy­ta­nego frag­mentu Listu do Koryntian dodać opis męki i śmierci Jezusa na Golgocie, byłby naj­bar­dziej wiel­ko­piąt­kowy tekst Nowego Testamentu. A wła­ści­wie wydaje mi się, że tak wła­śnie jest. Żadne inne słowo tak dobrze nie oddaje istoty krzyża niż to: „My zwia­stu­jemy Chrystusa ukrzy­żo­wa­nego, dla Żydów wpraw­dzie zgor­sze­nie, a dla pogan głup­stwo, nato­miast dla powo­ła­nych –i Żydów – i Greków, zwia­stu­jemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądro­ścią Bożą.”
(wię­cej…)

Więcej kazań